Παιδί με αναπηρία: Πως το βιώνουν οι γονείς

Οι προσδοκίες που έχουμε οι περισσότεροι ως νέοι γονείς για τα παιδιά μας είναι μεγαλόπνοες και αγγίζουν το τέλειο. Όταν όμως η ίδια η ζωή μάς διαψεύδει τονίζοντας πως το ιδανικό που σκεφτόμαστε, δεν είναι πάντα το πραγματικό τότε όλα αλλάζουν….

Ο τρόπος και το στάδιο που μπορεί ένας γονέας να βρεθεί αντιμέτωπος με την αναπηρία, σε ό,τι αφορά στο παιδί του, διαφέρει. Το ίδιο και η διαχείριση της νέας κατάστασης, είτε μιλάμε για το πως το βιώνει ψυχολογικά είτε για τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει στην καθημερινότητα. Ωστόσο, σύμφωνα με τους επιστήμονες, υπάρχουν κάποια κοινά στάδια από τα οποία θα περάσει ένας γονέας με παιδί που έχει κάποιας μορφής αναπηρία.

Παιδί με αναπηρία: Τα στάδια από τα οποία περνάει ο γονιός

1. Βιολογικές αντιδράσεις, οι οποίες εντοπίζονται στην προστασία και στη φροντίδα του βρέφους ή το παιδιού
2. Αμφιβολίες για την αναπαραγωγική ικανότητά του, αλλά και την ικανότητα να αναθρέψει σωστά ένα παιδί με αυξημένες ανάγκες
3. Αρνητικά συναισθήματα, όπως είναι η θλίψη κι ο θυμός για αυτό που του συμβαίνει
4. Ενοχές για τα αρνητικά συναισθήματα που του προκαλούνται
5. Πολλές εσωτερικές συγκρούσεις, με έκφραση μέσα από την άρνηση, την κατάρρευση, τη μη αντοχή

Σε όλα τα παραπάνω προσθέτουμε και τη δύσκολη θέση στην οποία έρχονται κάποιοι γονείς (όχι όλοι), όταν βλέπουν ή ακούν αρνητικές αντιδράσεις και σχόλια για το παιδί δηλαδή το παιδί με αναπηρία. Παρόλο που η κοινωνία μας είναι διαρκώς μεταβαλλόμενη και πλέον πολύ περισσότερο ευαισθητοποιημένη ώστε να αντιμετωπίζει ένα παιδί ή άνθρωπο με αναπηρία με σεβασμό και με το αίσθημα της ισότητας, δυστυχώς υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις που βλέπουν το θέμα αποστασιοποιημένα και συχνά, σκληρά.

Στην αποδοχή βρίσκεται η λύση και η οικογενειακή ευτυχία

Μετά από τα πέντε στάδια λένε πως έρχεται η αποδοχή. Ο γονιός έχει πλέον συνειδητοποιήσει πως αυτή είναι η κατάσταση και πως τα προβλήματα που προκύπτουν στην καθημερινότητα μπορεί να έχουν περίπλοκη επίλυση (περισσότερα έξοδα, λιγότερα έσοδα, φροντίδα του παιδιού με συνεχή παρουσία, διαταραχή των σχέσεων στην οικογένεια). Επί της ουσίας όμως μιλάμε για το παιδί του, το οποίο λατρεύει και θέλει να κάνει γι’ αυτό το καλύτερο που μπορεί.

Εκεί είναι το μυστικό, το καλύτερο για το παιδί είναι και το καλύτερο για την οικογένεια. Η συνειδητοποίηση της κατάστασης κι η αναζήτηση της κατάλληλης βοήθειας από εξειδικευμένους φορείς, ιδρύματα, ειδικούς, άτυπα δίκτυα και κοινωνικούς λειτουργούς θα τα φέρει όλα στην ισορροπία τους.

Η διαρκής πάλη ανάμεσα στο συναίσθημα και στην πραγματικότητα φέρνει κάποια στιγμή τη ζητούμενη και προαναφερόμενη ισορροπία. Επίσης ο γονέας που περνάει στο στάδιο της αποδοχής είναι πιο ήρεμος και πιο έτοιμος να βοηθήσει αποτελεσματικά το παιδί του, φροντίζοντας για την εκπαίδευση, την κατάρτιση, τη βελτίωση και τη γενικότερη ανατροφή του μικρού.

Είσαι γονέας με παιδί με αναπηρία;

Να θυμάσαι πως δεν είσαι ούτε μόνος, αλλά ούτε και Ο μόνος. Να γνωρίζεις πως δεν είσαι τέλειος, όπως κανένας άνθρωπος ή γονιός σε αυτό τον πλανήτη. Ο γονεϊκός ρόλος δε χρειάζεται απαραίτητα να επιβεβαιώνεται τακτικά. Να συγχωρείς, να αγαπάς και να επιβραβεύεις τον εαυτό σου για το δύσκολο και καθημερινό έργο που έχει αναλάβει. Να αποφεύγεις τις συγκρίσεις, να μην επιτρέπεις τις κρίσεις κι επικρίσεις, να ακούς τους ειδικούς, να βλέπεις καθαρά, να μην ξεχνάς τον εαυτό σου σε όλο αυτό και να βάλεις λίγη περισσότερη χαρά και χιούμορ στην οικογενειακή ρουτίνα σας.

Η αγάπη είναι πάνω από κάθε δυσκολία και θα κλείσουμε με κάτι όμορφο, που διαβάσαμε σχετικά… «Κάθε κήπος έχει πολλά διαφορετικά λουλούδια, τα οποία δε μοιάζουν μεταξύ τους. Κάποια είναι πιο ψηλά, κάποια πιο κοντά, κάποια με έντονα χρώματα κι άλλα με πιο παλ. Όλα όμως παραμένουν λουλούδια! Κι εσύ είσαι ένας γονιός που προσέφερες ένα διαφορετικό λουλούδι σε τούτο εδώ τον κήπο, για να μην είναι η ζωή μονότονη».